Bir adam vardı. Beni çok güzel severdi, bütün yaralarımı bilirdi.
Bir adam vardı. Çok güzel gülerdi. Gülüşü başka dünyalara açılan bir kapı gibiydi.
Bir adam vardı. Sakalları avuçlarımı kaşındırırdı. Onlara dokunmak bana huzur verirdi.
Bir adam vardı. Elleri hep sıcaktı. Üşümeme izin vermezdi.
Bir adam vardı. Önce değişti.
Sonra eksildi. Ben nefes alıp verdikçe, o eksildi.
Sonra uzaklaştı.
Ve gitti.
Bir adam vardı, üşümeme izin vermezdi.
Beni yalnız bırakmazdı.
Sakallarına dokunmama izin verirdi.
Bir adam vardı. Eskiden çok güzel gülerdi.
Bir adam.
Bir vardı, bir yoktu.