Sen hiç sana yazdın mı?..

Öldün mü sen hiç yaşarcasına? Yükseklerden düşerken bir an zirvede bulurcasına... Issız bir adaya düşmek üzereyken, kıtaların en büyüğüne ulaşırcasına...

Sen hiç seni sevdin mi?..

Yine kelimeler yetersiz, yine zaman akmıyor... Ve ben bakakalıyorum boş kağıtlara... İçim bir roman yazacak kadar doluyken, dökülmüyor bunlar yine kalemin ucundan... Ve ben yine anlatamıyorum seni umutsuzcasına.. Ve..

Sana en çok ihtiyacın varken; sen hiç sensiz kaldın mı?..

iki aşıktır onlar..ay ve güneş.ebedi bir kavuşmanın iki yalnızlık yolcusu..ölüm ve yaşam gibi bir bütün..bir aynada iki yüz..karanlıklar içinde bir çift göz..kavuşamayan iki ruh..bir gözdeki iki gözyaşı..buğulu pencerelerde iki yağmur tanesi..bir kavuşmanın hemen ardından yitirilendir her biri..


ahh aşk!kutsal rüyam!

mavi dünyan ve bitmeyen sessizliğimiz..

bir masal kenti aşıklarıyız biz..tıpkı düşlerdeki gibi..