Ben darülaceze’de kalıyorum,
Bazen banklara oturup ağlıyorum.
Benimde bir evim vardı;
Penceremde sardunya saksıları,
Birde tekir kedim…
Hatırlıyorum.
Evlatlarım…
Ve şipşirin torunlarım
Belki birisi ziyaretime
Gelir diye bekliyorum!
Ne gelen var ne giden şaşırıyorum!
Ne olur bir kerecik gelin,
Size sesleniyorum!
Ellerimi bağlayacağım,
Titremeyecekler,
Söz veriyorum!
Yok, ne gelen var ne giden!
Ama göreceksiniz, bir gün gelecekler
Evlatlarım, torunlarım…
Bir mezar taşında
Bulacaklar beni belki de…
Yine de söyleyin onlara ne olur,
Ağlamasınlar,
Kıyamıyorum