| Cevap: Sustum Cevaplarıma
‘Hayat’ diyoruz yaşamaya devam ediyoruz.
Onca kırıklık,onca acı,onca hüzün..
Yaralarımıza üfleye üfleye
“Bir şey yok” diyoruz.
En çok kendimizi kandırıyoruz..
Çok şey var aslında,üflemeyi bırakıp
konuşmaya başlarsam bir daha
asla susmayabilirim.
Öyle çok çünkü,kan kaybım,o kadar
büyük kendime olan yalanım..
“Hayat” diyorum susuyorum.
Nefesim lazım çünkü bana,
yaralarıma üflüyorum..
|